Page 86 - สานต่อความคิดบัณฑร_29-1-63
P. 86

86   •  สานฝัน ตั้งมั่นต่อไป


             อธิบายถึงสถานการณ์และอนาคตของประเทศด้อยพัฒนา”



                     สำานักนีโอมาร์กซิสต์ (Neo-Marxists) สำานักนี้แตกต่างอย่างเห็นได้

             ชัดเจนกับแนวนีโอ-คลาสสิค ซึ่งเน้นแนวทางส่งเสริมการส่งออก ความด้อยพัฒนา
             นั้นถูกวิเคราะห์ว่า เป็นผลมาจากการครอบงำาโดยต่างประเทศ และพัฒนาการ
             ของทุนนิยม การกระจายรายได้และทรัพย์สินที่ไม่เท่าเทียมกันในประเทศ
             ด้อยพัฒนานั้น เป็นผลมาจากประเทศจักรวรรดินิยมรวมทั้งโครงสร้างทุนนิยม
             ในสภาพปัจจุบันและความช่วยเหลือซึ่งเป็นรูปแบบของลัทธิจักรวรรดินิยม
             แบบใหม่ ไม่มีศักยภาพในการออมอันเป็นความจำาเป็นในการลงทุน เนื่องจาก
             ประชากรส่วนใหญ่มีรายได้ตำ่าและชนชั้นปกครองก็ไม่สนใจที่จะเข้ามาแก้ไข

             สภาพนี้ ความจำาเริญเติบโตทางเศรษฐกิจจะเกิดขึ้นได้ถ้าสามารถนำาทรัพยากร
             ที่ยังไม่มีการใช้มาใช้ในการผลิตและสร้างการเปลี่ยนแปลงทางองค์กรเพื่อเพิ่ม
             ประสิทธิภาพในการผลิต รวมทั้งการสะสมทุนหรือการลงทุน แนวคิดสำาคัญของ
             สำานักนีโอ-มาร์กซิสต์คือ ส่วนเกินทางเศรษฐกิจซึ่งได้อธิบายอย่างคร่าวๆ ว่า คือ
             “ความแตกต่างระหว่างสิ่งที่สังคมผลิตกับสิ่งที่สังคมบริโภค (ส่วนเกินที่แท้จริง)
             หรือความแตกต่างระหว่างสิ่งที่สังคมสามารถผลิตได้กับสิ่งที่สังคมจำาเป็นต้อง
             บริโภค (ศักยภาพของส่วนเกิน) ส่วนเกินที่มีอยู่นี้จะเป็นการสร้างสมพลัง
             การผลิต” ในสังคมทุนนิยมนั้นศักยภาพส่วนเกินนั้นมีมากกว่าส่วนเกินที่แท้จริง
             ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้

                     “การบริโภคเกินกำาลัง แรงงานไม่มีประสิทธิภาพ องค์กรที่ไร้คุณค่า

                                               19
             และทรัพยากรที่ยังไม่ได้นำามาใช้อย่างเต็มที่”  ขนาดของส่วนเกินทั้งเชิงสมบูรณ์
             และเชิงสัมพัทธ์นั้น  เกิดในภาคเกษตรกรรมซึ่งชะตากรรมของภาคนี้นั้น
             มีความสำาคัญอย่างยิ่งต่อระบบเศรษฐกิจทั้งหมด อย่างไรก็ตามการนำาส่วนเกินนี้
             ไปใช้ในรูปใดนั้นขึ้นอยู่กับ 4 กลุ่ม ที่ไม่ใช่ภาคเกษตรกรรมคือ พ่อค้าและนายทุน
             เงินกู้ นักอุตสาหกรรม เจ้าของเงินทุนต่างประเทศ และรัฐ ทั้ง 4 กลุ่มนี้คือผู้ที่
             ควบคุมส่วนเกินภายนอกของภาคเกษตรกรรมและคือกลุ่มผู้ขัดขวางพัฒนาการ


             19   The Political Economy of Growth, p.67.
   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91