Page 89 - สานต่อความคิดบัณฑร_29-1-63
P. 89
สานต่อความคิด บัณฑร อ่อนดำา • 89
สถาบันทางสังคมและเศรษฐกิจสมัยใหม่ เพื่อที่จะให้ทัศนะของผู้ศึกษาแจ่มชัดขึ้น
จึงใคร่กำาหนดว่า การพัฒนาคือ การเปลี่ยนแปลง และด้วยสภาพการรู้จักต่อต้าน
ต่ออำานาจอย่างถาวรเท่านั้น ที่จะป้องกันมิให้มนุษยชาติจำาต้องยอมรับเอา
สิ่งใดสิ่งหนึ่งมาอย่างง่ายดาย มนุษย์ในประเทศด้อยพัฒนา รวมทั้งดินแดน
ที่ล้าหลังภายในประเทศก็จะไม่ถูกกักกันอยู่ในภาวะความด้อยพัฒนา ประการแรก
ไม่มีสภาวะของความด้อยพัฒนาหรือกระบวนการของความด้อยพัฒนา มีแต่
สภาวะของความไม่พัฒนา (Un-development) ประการที่สอง มนุษย์มิใช่วัตถุ
ที่อยู่นิ่ง (static object) แต่เป็นสิ่งที่มีชีวิตและเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ นอกจากนั้น
การพัฒนาไม่ใช่ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและการเกษตรอย่างง่ายๆ เท่านั้น
แต่หมายถึงการพัฒนาที่มีความสมดุลทางเศรษฐกิจและสังคม โดยเน้นการกระจาย
และการเพิ่มโอกาสให้ชาวชนบทผู้ยากจนให้ได้ผลประโยชน์ที่เป็นธรรม
ซึ่งรวมถึงการสร้างงาน การมีที่ดินทำากิน การกระจายรายได้ที่เป็นธรรม
การปรับปรุงบริการสาธารณสุข โภชนาการ และที่อยู่อาศัย โอกาสทางการศึกษา
ที่เปิดกว้างเพื่อพัฒนาศักยภาพของคน รวมทั้งการที่ชาวชนบทมีอำานาจตัดสินใจ
และลงมือปฏิบัติต่อสิ่งต่างๆ ที่มีผลต่อการดำาเนินชีวิตของเขา
2. ยุทธศาสตร์การพัฒนาชนบทไทย
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ในขณะที่ช่องว่างระหว่างชนบทและเมือง
ได้เพิ่มมากขึ้นนั้น ความจำาเป็นในการพัฒนาชนบทได้กลายเป็นเรื่องที่
เห็นได้ชัดเจน ยุทธศาสตร์สำาคัญที่เกิดขึ้นเพื่อต่อสู้กับความยากจนในชนบท
เพื่อเสนอแนะและสนับสนุนงานพัฒนาชนบทมีดังต่อไปนี้
ยุทธศาสตร์การส่งเสริมการเกษตร ยุทธศาสตร์นี้มีวัตถุประสงค์หลักคือ
การเพิ่มผลผลิตของเกษตรกรด้วยการปรับปรุงเทคนิคในการผลิต วัตถุประสงค์
ที่สอง คือ การปรับปรุงชีวิตครอบครัวในชนบทด้วยการสอนการคหกรรมศาสตร์
ให้แก่ผู้หญิง และการสร้างกลุ่มยุวเกษตรกร ยุทธศาสตร์นี้เน้นหนักที่เทคโนโลยี
ในการผลิต ส่วนด้านเศรษฐกิจ เช่น การวางแผนและการจัดการไร่นา แหล่งเงินกู้
และปัจจัยการผลิต และตลาดผลผลิตนั้น ถือเป็นความสำาคัญลำาดับรอง ได้เผยแพร่
