Page 91 - สานต่อความคิดบัณฑร_29-1-63
P. 91
สานต่อความคิด บัณฑร อ่อนดำา • 91
ฝึกอบรม กิจกรรมในศูนย์นั้นมีหลายประเภท และครอบคลุมถึงการพัฒนาอาชีพ
(พืชเศรษฐกิจ ไม้ผล การเลี้ยงสัตว์ อาชีพเสริม และการใช้เครื่องจักรกลในฟาร์ม)
การพัฒนาสังคม (องค์กรชาวบ้าน ผู้หญิงและเด็ก และการสาธารณสุขมูลฐาน)
การพัฒนาด้านเศรษฐกิจและการตลาด (องค์กรเกษตรกรการตลาดทางการเกษตร)
บริการด้านความช่วยเหลือทางเทคนิค (ห้องสมุด เอกสาร และความช่วยเหลือ
ด้านการฝึกอบรม) และการผลิตและให้ปัจจัยด้านการผลิต (แปลงสาธิต การเพาะ
เมล็ดพันธุ์ และการฝึกอบรมเยาวชน)
วิธีการให้การศึกษาและการฝึกอบรม ได้แก่ การบรรยายในชั้นเรียน
การสาธิตในภาคสนาม การประชุมชาวบ้าน แปลงทดสอบ แปลงทดลอง และ
การใช้โสตทัศนูปกรณ์
ยุทธศาสตร์แบบพึ่งพิงตนเอง (Self-Help Strategies) สำาหรับ
การพัฒนาชนบทในประเทศด้อยพัฒนาเริ่มต้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
เพียงเล็กน้อย นอกจากจะใช้วิธีการพัฒนาชุมชนและการฟื้นฟูชีวิตชนบท
ยุทธศาสตร์ที่สำาคัญที่สุดในการพัฒนาชนบทคือ การพัฒนาโดยร่วมกันทำา
การริเริ่มจากเอกชน และวิธีทำางานกับชาวนาระดับล่าง ได้เกิดขึ้นในปี 1950
และปี 1960
การพัฒนาชุมชน (Community Development) นั้น เป็นแนวคิดของ
อังกฤษและอเมริกัน ซึ่งเน้นที่วัตถุประสงค์ทางสังคม (social goal) ยุทธศาสตร์นี้
ได้รับการพัฒนาจากความพยายามในการเตรียมการที่จะช่วยประเทศใน
อาณานิคมให้ได้รับอิสรภาพด้วยสันติภาพ โดยการสนับสนุนให้ประเทศเหล่านี้
สร้างชุมชนที่มีความมั่นคงและพึ่งพาตนเองได้ กลุ่มเป้าหมายกิจกรรมต่างๆ คือ
ชุมชนท้องถิ่น สมมติฐานของยุทธศาสตร์นี้คือ แนวคิดที่ว่ารัฐบาลกลางนั้น
ไม่สามารถที่จะให้หรือจัดหาบุคลากรที่ได้รับการฝึกฝนในการให้ความสนับสนุน
กระบวนการทำาให้ทันสมัยของชุมชนชนบทด้วยผู้เชี่ยวชาญได้ ผลที่ตามมาคือ
มีการคัดเลือกผู้ทำางานระดับหมู่บ้าน ในฐานะผู้นำาการเปลี่ยนแปลงที่สำาคัญ
ผู้ทำางานเหล่านี้อาจเป็นเด็กเยาวชนหนุ่มสาวที่มีการศึกษาอย่างน้อยที่สุดในระดับ
มัธยมศึกษาที่ได้รับการฝึกอบรมเป็นการเฉพาะในด้านต่างๆ ของงานพัฒนาชุมชน
