Page 87 - สานต่อความคิดบัณฑร_29-1-63
P. 87
สานต่อความคิด บัณฑร อ่อนดำา • 87
ของภาคชนบท ถึงแม้ว่าชนชั้นผู้รำ่ารวยจะมีการออมทรัพย์ แต่การออมนั้นมิได้
ถูกนำาไปใช้ในการพัฒนาแต่ถูกใช้ไปเพื่อการบริโภค เป็นความจริงที่ว่าในประเทศ
ที่ยากจนนั้น ช่องว่างระหว่างคนจนและคนรำ่ารวยมีมากกว่าในประเทศที่รำ่ารวย
ในขณะที่ส่วนเกินทั้งหมดถูกใช้ไปนั้น การพัฒนาไม่สามารถเกิดขึ้นได้เพราะ
การพัฒนานั้นหมายถึง การเปลี่ยนแปลง และการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้รับ
การขานรับโดยกลุ่มผู้เสียประโยชน์จากสถานภาพเดิม ดังนั้นความจำาเริญเติบโต
จะเริ่มต้นด้วยการปฏิวัติสังคมพร้อมด้วยการวางแผนทางเศรษฐกิจที่มุ่งให้มี
การกระจายส่วนเกินภายใต้ลัทธิสังคมนิยม ซึ่งพิจารณาถึงความสัมพันธ์ของ
อุตสาหกรรมและเกษตรกรรม ส่วนประกอบของผลผลิตระหว่างสินค้าประเภท
ทุนและสินค้าเพื่อการบริโภค ทางเลือกของวิธีการผลิต (ประเภทใช้ทุนหรือ
ใช้แรงงานคน) และปัญหาของความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศ
การปฏิวัติทางสังคมนั้นนับเป็นจุดเริ่มต้นของยุทธศาสตร์แบบนี้
“ปัจจุบันภาวะทางการเมืองนั้น เป็นตัวขัดขวางการพัฒนา ดังนั้น
การพัฒนาจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้จนกว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง
ในกรอบความคิดทางการเมือง อย่างไรก็ตาม โอกาสในการปฏิวัติเช่นนี้ได้รับการ
ตัดสินว่าเป็นทัศนะที่เป็นทางลบ ถ้ามวลชนได้รับอำานาจอย่างแท้จริงแล้ว ชนชั้น
ปกครองจะควบคุมมากขึ้นและอาจเลยไปถึงการมีปฏิกิริยาต่อต้านอย่างเต็มที่
รวมทั้งใช้เผด็จการทางทหาร ซึ่งได้รับความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจและการทหาร
20
จากกลุ่มผู้ปกครองในประเทศทุนนิยมที่พัฒนาแล้วทั้งหลาย ”
แต่ละแนวทางที่ใช้พิจารณาถึงความพัฒนาและความด้อยพัฒนาต่างๆ
เหล่านี้ต่างก็มีเหตุผลที่หนักแน่น และหัวใจของแต่ละแนวทางคือ ความปรารถนา
ที่จะขจัดความยากจนและความไม่เท่าเทียมกัน การพัฒนานั้นเป็นกระบวนการ
ที่ซับซ้อนและมีลักษณะเป็นพลวัตร ซึ่งปัจจัยทางสังคมและมนุษย์นั้นมีบทบาท
ที่สำาคัญโดยหลักการพัฒนานั้นจัดว่า เป็นกระบวนการทางเศรษฐกิจซึ่งจะต้อง
20 S. Schiavo-campo, Hans W. singer: Perspectives of Economic Development, Houghton
Mifflin Company, Boston, p.41.
