Page 217 - สานต่อความคิดบัณฑร_29-1-63
P. 217
สานต่อความคิด บัณฑร อ่อนดำา • 217
ดังนั้น การวางแผนจะต้องมีความคล่องตัวและมีการเปลี่ยนแปลงได้
ต้องมีการประเมินผลวัตถุประสงค์ใหม่ ตามการคลี่คลายของสถานการณ์ของการ
เปลี่ยนแปลงในด้านทรัพยากรทั้งภายในและภายนอก และผลของการสนทนา
อย่างต่อเนื่องระหว่างนักพัฒนากับเกษตรกร การสนทนาอย่างต่อเนื่องซึ่งยังคง
ดำาเนินต่อไปในระหว่างระยะทำากิจกรรม จะทำาหน้าที่เป็น “ผู้ส่งกลับ” และเป็น
ตัวบ่งชี้ที่สำาคัญในการที่จะกำาหนดวัตถุประสงค์ใหม่ และในการที่จะจัดปรับ
แผนรวมทั้งการดำาเนินกิจกรรมใหม่และกิจกรรมที่จะตามมาตามความต้องการ
อันแท้จริงและตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างแท้จริง การประเมินใหม่อยู่อย่าง
ต่อเนื่องจะต้องดำาเนินต่อไป การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในระยะการทำากิจกรรม
จะต้องดำาเนินการในทันที การที่จะต้องรอการประเมินผลเป็นทางการทุกปีหรือ
ทุกสองปีรวมถึงการเปลี่ยนแปลงวัตถุประสงค์และแผนปฏิบัติการที่จะต้องตามมา
จะมีผลก่อให้เกิดการเสียเวลาและสูญเสียทรัพยากรที่หาได้ยาก โดยที่ไม่มี
ความจำาเป็นต้องสูญเสีย การรอการประเมินผลเป็นทางการมิได้เป็นประโยชน์
ทั้งแก่เกษตรกรและนักพัฒนาซึ่งจะทำาให้ทั้งสองฝ่ายหมดกำาลังใจอย่างมาก
(หลักเหตุผลโดยทั่วไปจะเริ่มจาก ก.ก่อให้เกิด ข.ซึ่งก่อให้เกิด ค.ถ้าเขาตระหนักว่า
ก.นั้นผิด)
เหตุผลรวมๆ ที่ต่อต้านการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการ
วางแผน ได้แก่ การมีส่วนร่วมน้อยและกินเวลานาน เหตุผลดังกล่าวมีข้อคัดค้าน
ดังนี้
(1) กระบวนการพัฒนาที่แท้จริงนั้นต้องให้ความสนใจต่อประชาชน
ที่เป็นกลุ่มเป้าหมายทั้งหมด
(2) การพัฒนานั้นเกี่ยวข้องกับประชาชน ไม่ใช่เกี่ยวข้องกับตัวธรรมชาติ
ของการพัฒนาและตัวเทคนิคการพัฒนา
การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงจะเกิดขึ้นภายในตัวประชาชนเท่านั้น และ
ไม่อาจยัดเยียดให้แก่ประชาชนได้ ดังนั้นการมีส่วนร่วมของประชาชนจึงเป็น
ความจำาเป็นที่สุด
