Page 186 - สานต่อความคิดบัณฑร_29-1-63

186 • สานฝัน ตั้งมั่นต่อไป

เราอาจกล่าวได้ว่า ต้นตอของการกระจายทรัพย์สินซึ่งไม่เท่าเทียมกันนั้น
เกิดจากพัฒนาการทางด้านสังคมเศรษฐกิจและสังคมการเมืองในประวัติศาสตร์
ไทย พัฒนาการดังกล่าวอาจแบ่งได้เป็น 3 ระยะ คือ ระยะก่อนปี 2393 ระหว่าง
ปี 2393-2475 และระยะหลังจากปี 2475 เป็นต้นมา

นับตั้งแต่โบราณกาลเป็นต้นมา จนตลอดประวัติศาสตร์ไทย ประชากร
77
ไทยส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพในด้านการทำานา ถือได้ว่าข้าวเป็นรากฐานและ
ทรัพย์สินของอาณาจักรไทยทุกสมัย นับตั้งแต่ประชากรไทยเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่
ภายในเขตแดนของประเทศไทยในปัจจุบัน มอญและเขมรซึ่งตั้งถิ่นฐานอยู่ใน

เขตแดนประเทศไทยในปัจจุบัน ก่อนที่ประชากรไทยจะค่อยๆ อพยพมาจากตอน
ใต้ของจีน ส่วนใหญ่ก็ประกอบอาชีพในการทำานาเช่นกัน ในการอพยพมาจาก
ตอนใต้ของจีนนั้น ประชากรไทยได้เข้ามาอาศัยอยู่ตามบริเวณลุ่มแม่นำ้าในทาง
ภาคเหนือของประเทศไทย ได้มีการสถาปนาอาณาจักรไทยขึ้นที่เมืองพะเยาซึ่ง
อยู่ในเขตแดนของประเทศไทยในปัจจุบัน อาณาจักรไทยตอนนั้นเป็นอาณาจักร
เล็กๆ เป็นอิสระอาณาจักรหนึ่งหลังจากอาณาจักรเชียงแสนแล้ว พ่อขุนเม็งราย
ได้สถาปนาอาณาจักรล้านนาไทยขึ้นตอนกลางศตวรรษที่ 13 อาณาจักรล้านนาไทย

ตั้งอยู่ที่เชียงราย ต่อมาก็ปกคลุมมาถึงเชียงใหม่ ลำาพูน และลำาปาง คำาว่าล้านนาไทย
มีความหมายว่า ที่นา 1 ล้านของประชากรไทย ในสมัยอาณาจักรล้านนาไทย
ได้มีการจัดการบริหารปกครองประเทศตามจำานวนที่นา เมืองหนึ่งจะมีที่นา 1 พัน
เกษตรกรได้รับอนุญาตให้เป็นเจ้าของที่นาได้ตามความจำาเป็นในการหาเลี้ยงชีพ
ส่วนขุนนางจะเป็นเจ้าของที่ดินได้มากกว่าเกษตรกร ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับจำานวนของ
ผู้อยู่ใต้การควบคุมเป็นสำาคัญ อาณาจักรล้านนาไทยเจริญรุ่งเรือง และต่อมา

77 เนื้อหาทางประวัติศาสตร์ดังจะกล่าวต่อไปนี้ส่วนหนึ่งได้มาจาก
(1) D.G.E.Hall, A History of Southeast Asia, The Macmillan Press Ltd. London and
Basingstoke, 1976.
(2) M.L.Manich Jumsai, Popular History of Thailand, Bangkok, 1972.
(3) J.C.Ingram, Economic Change in Thailand, 1850-1970, Stanford University Press,
USA. 1971.
(4) D.Elliott, Thailand : Origins of Military Rule, Zed Press, London, 1978.
(5) M.Caldwell : Thailand : towards the revolution, Race & Class, Vol.XVIII, No. 2, 1976.