Page 145 - สานต่อความคิดบัณฑร_29-1-63
P. 145

สานต่อความคิด  บัณฑร อ่อนดำา   •  145



             ปรับปรุงข้อปฏิบัติเหล่านี้ให้ดีขึ้น นักวิจัยยังได้นำาเกษตรกรไปยังสถานที่เหล่านี้
             เพื่อให้สังเกตการณ์และกระตุ้นส่งเสริมให้เกษตรกรลอกแบบตัวอย่างที่สำาเร็จ
             เหล่านี้ไปใช้ มีตัวอย่างที่ดีอยู่อย่างหนึ่ง เกษตรกรคนหนึ่งในจังหวัดสุรินทร์
             ซึ่งทำาการปลูกถั่วลิสง หลังจากเกี่ยวข้าวแล้วโดยไม่ต้องมีการพัฒนาการ
             ชลประทานก่อนเขาประสบความสำาเร็จโดยการใช้ควายไถ 5 ครั้ง เพื่อรักษา

             ความชื้นเอาไว้ได้ นำาเกษตรกรอีกคนหนึ่งจากจังหวัดขอนแก่นมาศึกษาข้อปฏิบัติ
             ณ สถานที่นั้น นักวิจัยได้แนะนำาเกษตรกรจากขอนแก่นผู้นั้นให้ไถ 5 ครั้ง เช่นกัน
             อย่างไรก็ตาม เกษตรกรผู้นั้นทราบในทันทีว่าเขาต้องไถเพียง 3 ครั้งเท่านั้น เพราะ
             ว่าสถานที่ของเขาสภาพดินแตกต่างจากสภาพที่ดินในจังหวัดสุรินทร์

                     2. มีประเพณีอย่างหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นั่นคือ การนำามูล
             โคกระบือมาใส่ในนาแต่ละแปลงของตนในวันขึ้น 3 คำ่าของปี ความเชื่อมีอยู่
             ว่าการทำาเช่นนี้เป็นการทำาบุญและที่นาจะให้ข้าวมาก อย่างไรก็ตาม เนื่องจาก
             มูลโค กระบือหายากเกษตรกรจึงใส่นาแต่ละแปลงด้วยปุ๋ยเพียงเล็กน้อย ข้อปฏิบัติ
             ดั้งเดิมเช่นนี้ นักส่งเสริมได้นำามาใช้เพื่อให้เกษตรกรเตรียมหลุมปุ๋ยหมัก เพราะว่า
             เกษตรกรยิ่งใส่ปุ๋ยคอกในนามากเท่าใดเขาก็จะได้บุญมากขึ้นเท่านั้น

                     3. วิธีการที่นิสัยแบบสมัยใหม่ทำาลายโอกาสของชาวบ้าน และมองข้าม
             นิสัยและข้อปฏิบัติดั้งเดิมไปอาจแสดงให้เห็น ดังต่อไปนี้

                     สมัยก่อน เสื้อผ้าเด็กนักเรียนจะตัดโดยสตรีในหมู่บ้าน แต่การกระทำา
             เช่นนี้ยุติลงหลังจากมีคำาสั่งออกมาเป็นทางการว่า เด็กนักเรียนทุกคนจะต้อง
             แต่งเครื่องแบบนักเรียน เครื่องแบบนักเรียนในปัจจุบันจะต้องซื้อตามร้าน

             ในสมัยเดิม สตรีเชื้อสายเขมรเคยปั้นหม้อปั้นไหใช้เอง แต่หลังจากที่สังคมชนบท
             เปิดรับโลกภายนอก จึงเห็นว่าซื้อหม้อไหจากภายนอกราคาถูก ดังนั้น จึงเป็น
             การมองข้ามบทบาทและหน้าที่ของสตรีเหล่านี้ไป

                     4. แต่เดิมการสีข้าวทำากันในหมู่บ้าน การสีข้าวในหมู่บ้านได้ข้าวที่
             ไม่ขัดมากเหมือนเครื่องจักรในโรงสี ซึ่งมีคุณค่าทางอาหารสูง และได้ปลายข้าวและ
             รำาเอาไว้สำาหรับเลี้ยงเป็ดและไก่ การปฏิบัติแบบปัจจุบันที่ส่งข้าวเปลือกไปสี
             ที่โรงสีก็ได้แต่เพียงข้าวที่ขัดอย่างมากกลับมา
   140   141   142   143   144   145   146   147   148   149   150