
คุณลุงประเสริฐ ซาตั๋ว อายุ 69 ปี และคุณป้าเรณู ซาตั๋ว อายุ 64 ปี ได้เข้ามาอยู่ในโครงการบ้านมั่นคงตั้งแต่ 7-8 ปี ที่ผ่านมาแต่ก่อนคุณลุงคุณป้ามีอาชีพรับจ้างทั่วไปรายได้ไม่แน่นอน เช่น รับจ้างก่อสร้างเป็น รปภ.เลี้ยงลูกกับภรรยามาตลอด 40 ปี โดยบ้านเกิดอยู่ที่ จ.อุตรดิตถ์ แต่มาทำงานที่พัทยาเพราะเป็นแหล่งธุรกิจทำรายได้ดี แต่ด้วยพิษเศรษฐกิจและสุขภาพไม่ดี คุณลุง คุณป้า เลยไม่ค่อยมีรายได้จากการทำงาน ซึ่งก่อนมาอยู่ในโครงการนี้ได้เช่าบ้านอยู่ในราคา 1500-2000 บาทต่อเดือน และส่งลูกเรียนจนจบโดยลุงกับป้ามีลูกชาย 1 คน ซึ่งเป็นเสาหลักของบ้านในการหาเงินมาเลี้ยงชีวิตทั้ง 3 คน
ลุงกับป้า เล่าว่าได้มาอยู่ในโครงการนี้โดยมีการชักชวนของเพื่อนซึ่งแต่ก่อนลุงอยู่ในชุมชนเขาน้อยพัทยา เพื่อนได้แนะนำว่าให้ส่งแต่ค่าที่ดิน ส่วนค่าบ้านสหกรณ์ฯจะปลูกให้ ซึ่งตอนแรกลุงกับป้าไม่แน่ใจว่าจะปลูกให้จริงหรือ “ตอนแรกลุงก็ไม่เชื่อว่าจะมีโครงการแบบนี้ เพราะใครเขาจะปลูกบ้านให้เราอยู่ฟรีๆ แต่ก็อยากอยู่จึงไปลงชื่อเอาไว้ ต่อมาก็มีกรรมการเป็นชาวบ้านนี่แหละ มาตรวจสอบ มาดูสภาพครอบครัวว่าเราเดือดร้อนลำบากจริงหรือไม่ จึงได้เข้ามาอยู่ในโครงการ ก็ดีใจที่มีบ้านเป็นของตัวเองเพราะเมื่อก่อนต้องเช่าบ้านอยู่ทำให้ประหยัดรายจ่าย แต่ต้องจ่ายค่าน้ำค่าไฟเอง ผ่อนค่าที่ดินและส่งเงินออมเข้าสหกรณ์ประมาณเดือนละ 1,500 บาท ถ้าผ่อนเสร็จทั้งบ้านและที่ดินก็จะเป็นของเรา เอาไว้ให้ลูกหลานอยู่ต่อไป” ลุงประเสริฐบอก
ลุงประเสริฐ บอกว่าถ้าไม่มีที่อยู่อาศัยจริงๆ ลุงกับป้าก็จะย้ายกลับไปอยู่ที่ภูมิลำเนาเดิม แต่ติดปัญหาที่ลูกไม่อยากไปอยู่ด้วย และอีกอย่างปัจจุบันก็มีที่อยู่อาศัยที่มั่นคงแล้ว ลุงกับป้าจึงตัดสินใจมาอยู่ในโครงการ และปฏิบัติตามกฎของสหกรณ์ โดยให้ความร่วมมือทุกอย่าง และที่ขาดไม่ได้คือ การมีส่วนร่วมในการเป็นเจ้าของบ้าน คือ ต้องผ่อนค่าที่ดินต่อเดือนๆ ละ 1,500 บาท ซึ่งทำให้ชีวิตดีขึ้นกว่าแต่ก่อน คือ ไม่ต้องย้ายบ้านต่อไป

ปัจจุบันลุงป้าไม่ได้ทำงานประจำ ด้วยอายุและสุขภาพร่างกายไม่แข็งแรง ก็จะมีลูกชายเป็นคนหาเลี้ยง ซึ่งลูกชายลุงมีอาชีพเป็นนักมายากลตามสถานบันเทิงต่างๆ ในจังหวัดชลบุรี แต่ด้วยพิษเศรษฐกิจอีกเหมือนกันทำให้ไม่มีรายได้เหมือนแต่ก่อน แต่ลุงกับป้าและลูกชายก็มีความสุขที่ได้มีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเองอย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวล เพราะในโครงการจะมีการช่วยเหลือตลอดมา ไม่ว่าเวลาไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าที่ดินก็คุยกับสหกรณ์ มีก็หามาจ่ายซึ่งทำให้อยู่อย่างมีความสุข






